No Agenda Show Notes

If one can see his way clear to accept the premise that "Government can give people nothing which it has not already taken away from them," the rest follows as surely as cappuccino gets into the mustache. Daylight Savings Time involves 1)TAKING an hour from every American in April (the fact that this is done under cover of night should alert anyone with half a brain that something is amiss,) and B) GIVING the hour back in October to the survivors.

During the course of six months, tens of thousands of senior citizens, accident victims, and other red-blooded Americans have the misfortune to die. If they die during the Daylight Savings Time months, they die an hour early. Their lives, tragically cut short by death, are cut an hour shorter by DST. WHERE DOES THIS TIME GO?

My father-in-law inspired this quest of mine. I noticed that no matter whether one Sprung forward or Fell back, my wife’s Dad managed to lose an hour. During each of these occurrences, he was engaged in worry over his Social Security. This realization made all the pieces fit — suddenly I realized that the government is stockpiling our time, borrowing an hour from each of us at zero interest and paying back only those fortunate enough to still be alive in October.

Have you ever wondered how members of Congress can vacation among their constituents, go on fact-finding junkets to the Caribbean, campaign for reelection AND constantly create new bad legislation? It isn’t difficult — they have plenty of time! Did you ever wonder why Senators build up such impressive retirement benefits in a single term? For them that term is well over twenty years!

What will become of America if we give the government 250 million hours outright? It’s still not too late.

Or early.

Hebben we lichtjaren geleden achter in de klas nog wel eens meegebromd. En dat fameuze refrein arriveerde spontaan weer in het gebied tussen onze buizen van Eustachius toen we lazen dat de blueprints en andere technische need-to-knowtjes van prez Obomba’s Marine 1 via internet op de harde schijf van een Iraanse baard terecht waren gekomen. Nou gaat het zo langzamerhand om een vehikel dat voor de slag bij Wounded Knee al ronddaverde, maar al die technische rimram valt onder het hoofdje staatsgeheim zolang er nog geen nieuwe is. Want er moet een nieuwe komen. Vraag was alleen of ie opnieuw uit de stal van Sikorsky moest komen of uit de stoeterij van het Brits Italiaanse Agusta/Wendland. In 2005 hakte het Pentagon het witte boordenknoopje door en besloot Agusta/Wendland de order te gunnen. Hing een prijskaartje aan van zes miljard dollar. Nee, niet voor de Marine 1 in zijn uppie. Voor Marine 1 tot en met 28, want je kan je staf niet met de Greyhound van hot naar her sturen. Laat staan je koters en de First Dog. Bovendien gaat het uiteraard om een zeer geavanceerd vervoermiddel, wat bijvoorbeeld baardraketten moet kunnen ontwijken. En da’s geen doggiepis.
Zoals zelfs een eenvoudige Amsterdamse wethouder weet groeien de kosten van innovatieve projecten geheid uit de klauwen. Zo ook bij de nieuwe chopper van Obomba. In het Witte Ziekenhuis dwaalt nu al de mare rond dat het project al bijna het dubbele gaat kosten. Een krats misschien binnen Barry’s totale stimuleringplan, maar moeilijk te verkopen aan de op change wachtende Amerikaanse slumdogs. Bovendien wat wordt er in dit geval gestimuleerd? Voornamelijk de Britse en Italiaanse werkgelegenheid. En dat kan je ook niet voor in je etalage leggen.
Doet zich trouwens de vraag voor, waarom het Pentagon van George Wacko indertijd die order aan Agusta/Westland gaf, een dochteronderneming van Finmeccanica. Nou, daar gaat een leuke story over. Het zou namelijk een beloning zijn geweest voor het bakken van de gele cake uit Niger, waarmee "bewezen" werd dat Saddammeke op weg was een Irakese nucleaire versnapering te produceren (1). Een van de redenen voor de Hitleriaanse inval in maart 2003. Tot de uitvinders van het verrassende Italiaanse recept behoorden ondermeer Giovanni Castellanata, de Italiaanse ambassadeur in de VS en bestuurslid van Finmeccanica, en zijn Amerikaanse gap senator Curt Weldon. Een meneer die het lobbyen bijna heeft uitgevonden en ook zijn sporen in Nederland heeft achtergelaten (2). Direct na het binnenslepen van de order kreeg Curt’s dochter Kim een beste baan bij oom Giovanni’s Finmeccanica en delegeerde haar nieuwe werkgever de bouw van een stel onderdelen van de Marine 1 aan de Amerikaanse bedrijven Lockheed Martin en Bell. Om de enorme zetpil te vergulden. Was wel nodig, want Agusta levert ook spulletjes aan Iran en China. De Ayatolla 1 en de Mao 1. Wat nou, blueprints via het internet.
Een fine mess dus. Je zal als lekker gebruinde prez van de VS je eerste helicopter mogen kiezen. Ben je mooi klaar mee.

(1) Over deze kwestie hebben we heel wat gepubliceerd. Ook al in verband met de strapatsen rond CIA-agent Valerie Plame. Snuffelt en gij zult vinden via onze bloedeigen zoekmachine.
(2) Voor Curt geldt dezelfde procedure. Vooral zijn Iraanse connectie verdient een bloemetje.